بیوگرافی فرانسیس مک‌دورمند

فرانسیس لوئیس مک‌دورمند (Frances Louise McDormand) در بیست و سوم ژوپن سال ۱۹۵۷ در شهر گیبسون سیتی در ایالت الینوی آمریکا به دنیا آمد. یک و نیم ساله بود که توسط پرستاری به نام نورین نیکلسون و ورنان دابلیو مک‌دورمند به فرزند خواندگی پذیرفته شد. خود فرانسیس اعتقاد دارد که مادر واقعی‌اش، یکی از اعضای کلیسای ورنان بوده است. او دو خواهر و یک برادر دیگر نیز دارد هیچکدام از آنها، فرندان بیولوژیکی نورین و ورنان نیستند. به واسطه‌ی شغل ویژه ی پدر، خانواده‌ی وی دائما در حال تغییر محل سکونت خود بودند و در این میان زندگی در شهرهایی نظیر جورجیا، کنتاکی و تنسی را تجربه کردند. عاقبت ورنان، شهر مانسن در ایالت پنسیلوانیا را به عنوان محل دائمی زندگی خانواده انتخاب کرد. فرانسیس نیز در همین شهر به مدرسه رفته و سال ۱۹۷۵ از دبیرستان مانسن فارغ التحصیل شد. در ادامه وارد کالج بتانی در ویرجینیای غربی شد و در سال ۱۹۷۹ مدرک لیسانس تئاتر خود را از این مرکز دریافت کرد. فرانسیس سپس به مدرسه‌ی درام ییل رفته و موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا شد. جایی که وی در آن با هالی هانتر، ستاره‌ی آینده‌ی سینما هم اتاقی بود.

نخستین نقش آفرینی فرانسیس در نمایش در یک قلعه زیبا (In a Fine Castle) نوشته‌ی درک ولکات رقم خورد که توسط بنیاد جان دی و کاترین مک‌آرتور در ترینیداد و توباگو به روی صحنه رفت. او اولین تجربه‌ی سینمایی‌اش را نیز با فیلم نخست برادران کوئن تحت عنوان دهشت زده (Blood Simple) تجربه کرد که در آن نقش زن متاهلی به نام ابی را بازی می‌کند که همسرش پس از پی بردن به خیانت وی، قصد کشتن او و معشوقش را دارد. یک فیلم جنایی با عناصری ویژه که می‌شود آن را پرتره‌ای از سینمای خلاقانه‌ی برادران کوئن نامید که در سال‌های بعدی قوام یافت. جالب اینجاست که در ابتدا قرار بود هالی هانتر، نقش ابی را ایفا کند ولی به دلیل تداخل پیش آمده با اجرای نمایشش در نیویورک، فرانسیس را به عنوان بهترین دوستش برای بازی در این نقش ترغیب کرد. همین مسئله منجر به آشنایی فرانسیس با جوئل کوئن و در ادامه، ازدواج این دو هنرمند شد.

Frances McDormand

برادران کوئن پیش از ساخت «دهشت زده» به توصیه‌ی دوست صمیمی خود، سم ریمی، به درب منزل تهیه کنندگان مختلف رفته و با پخش تریلری دو دقیقه‌ای از آنچه درباره‌ی فیلم در ذهنشان دارند، سرمایه‌ای ۷۵۰ هزار دلاری را برای آغاز تولید کار جمع آوری کردند. مک‌دورمند در سال ۱۹۸۵، در حالی که در لس آنجلس با هنرمندان دیگری همچون برادران کوئن، سم ریمی، اسکات اسپیگل، کیتی بیتس و هالی هانتر همخانه بود، یکی از نقش‌های فرعی اثر کمدی ترسناک موج جنایت (Crimewave) را با فیلمنامه‌ای از برادران کوئن و کارگردانی سم ریمی اجرا کرد و در ادامه، پس از حضور در سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی متعددی نظیر منطقه نیمه‌روشن (The Twilight Zone) و انتقام: داستان تونی کیو (Vengeance: The Story of Tony Cimo)، در سال ۱۹۸۷ با بازی در نقش زنی پرحرف و مزاحم به نام دات در فیلم بزرگ کردن آریزونا (Raising Arizona) دوباره با برادران کوئن همکاری می‌کند. کمدی سیاهی که هالی هانتر و نیکلاس کیج در نقش‌های اصلی آن حضور درخشانی را به یادگار گذاشتند. فرانسیس در همین زمان در نمایش اتوبوسی به نام هوس (A Streetcar named Desire) بر اساس نمایشنامه‌ی ماندگار تنسی ویلیامز، در نقش شخصیت استلا کووالسکی حضور یافت که زندگی شخصی وی پس از حضور ناگهانی خواهرش دچار دگرگونی می‌شود. او برای ایفای این نقش از سوی انجمن تئاتر آمریکا و انجمن صنفی لیگ برادوی، نامزد دریافت جایزه تونی (Tony Award) به عنوان معتبرترین جایزه تئاتر ایالت متحده شد.

فیلم بعدی مک‌دورمند، میسیسیپی می‌سوزد (Mississippi Burning) به کارگردانی آلن پارکر که بر اساس رسوایی قتل جیمز چینی، اندرو گودمن و مایکل شرنر ساخته شده بود، داستان دو مامور FBI اهل میسیسیپی با بازی جین هاکفن و ویلم دافو را روایت می‌کند که پس از ناپدید شدن سه کارمند دولت، برای یافتن سرنخ وارد شهری کوچک شده ولی از همان ابتدا با خصومت ساکنان، پلیس محلی و همچنین اعضای گروه نژادپرستی کو کلاکس کلان روبرو می‌شوند. فرانسیس در این اثر، نقش خانم پل، همسر کلانتر شهر را ایفا می‌کند که شخصیت وی از شخصی حقیقی به نام کانر پرایس الهام گرفته شده که در دهه‌ی شصت میلادی، با شهادت علیه همسرش، نام خود را به عنوان زنی شجاع و اخلاق مدار سر زبان‌ها انداخت. «میسیسیپی می‌سوزد» پس از نمایش، ضمن جلب نظر مثبت عموم منتقدان و دستیابی به فروشی موفقیت آمیز، نامزد دریافت ۷ جایزه اسکار شد که در این میان، فرانسیس نیز در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن نامزد شد. او به گفته‌ی خودش برای حضور در فیلم، به جای تحقیقات تاریخی فقط به حرف‌های جین هاکمن گوش کرد و از این طریق به درک کاملی از نقش خود رسید. او اعتقاد دارد که هاکمن دارای ظرفیت شگفت انگیزی است و او بود که درس‌های پایه‌ای بازیگری را به وی آموخت. جین سیسکل، منتقد سینما در مطلب خود برای شیکاگو تریبیون (Chicago Tribune)، ضمن تحسین نقش آفرینی ظریف هاکم و دافو، مک‌دورمند را به عنوان وجدان اخلاقی داستان، برگ برنده‌ی فیلم نامید. شیلا بنسون، منتقد لس آنجلس تایمز (Los Angeles Times) نیز ضمن انتخاب عملکرد مک‌دورمند به عنوان بهترین اجرا، نقش آفرینی وی را در جایگاه تنها صدای طنین انداز برآمده از اخلاقیات در فیلم، به شدت ماندگار توصیف کرد.   

Frances McDormand

فرانسیس در تریلر سیاسی دستور کار پنهان (Hidden Agenda) به کارگردانی کن لوچ، در نقش زنی به نام اینگرید جسنر ظاهر شده که پس از ترور نامزدش که به عنوان یک فعال حقوق بشر آمریکایی در بلفاست حضور داشت، تلاش می‌کند تا با کمک یک کارآگاه پلیس، راز قتل وی را کشف کند. کن لوچ برای درک بیشتر بازیگران اصلی فیلم از چگونگی نقش‌های خود و همچنین محتوای داستان، از مک‌دورمند درخواست کرد تا به همراه براد دوریف، برنارد بلوک و مای زترلینگ به ایرلند شمالی بروند و در آنجا در خصوص بدرفتاری نیروهای امنیتی بریتانیا، بازداشت چهره‌های سیاسی و همچنین شکنجه‌ی زندانیان تحقیق کنند. آنها در این کشور، با افراد بسیاری که در گذشته مورد شکنجه قرار گرفته بودند به گفتگو پرداختند. «دستور کار پنهان» به واسطه‌ی صداقت لوچ و همچنین در هم تنیدگی داستانی، مورد ستایش منتقدان بسیاری قرار گرفت و در جشنواره کن سال ۱۹۹۰ نیز جایزه‌ی هیئات داوران را از آن خود کرد. در نقطه‌ی مقابل، بسیاری این اثر را به واسطه‌ی نگاه ساده انگارانه‌ی خود به مشکلات ایرلند شمالی و همچنین به کارگیری آن به عنوان یک عنصر فرعی، مورد انتقاد شدید قرار دادند و اظهار کردند که فیلم با شعار مبارزه با استعمار، بیشتر به سمت بریتانیا و مارگارت تاچر تمایل دارد تا سیاست‌های ایرلند شمالی.

Frances McDormand

فرانسیس در همان سال، در همکاری مجدد خود با سم ریمی در فیلم ابرقهرمانانه‌ی مرد تاریکی (Darkman) در نقش زن اصلی به ایفای نقش پرداخت. در طول ساخت این فیلم، درگیری‌های بسیاری بین سم ریمی، تدوینگر فیلم و استودیو شکل گرفت و کار فیلمبرداری نیز بسیار به درازا کشید تا جایی که یونیورسال می‌پنداشت که «مرد تاریکی» اثری بسیار سطح پایین از آب درخواهد آمد. تهیه کنندگان فیلم نیز اعتقاد داشتند که از نظر تماشاگران، این فیلم در بین بدترین آثار ابرقهرمانی تاریخ سینما قرار دارد. با این حال استقبال تماشاگران از «مرد تاریکی» چندان هم بد نبود و در این میان، تعدادی از منتقدان نیز به ستایش این اثر پرداختند. پیش از تولید فیلم، استودیو در نظر داشت تا جولیا رابرتز یا دمی مور را برای نقش زن اصلی کار انتخاب کند اما ریمی به شدت روی حضور مک‌دورمند تأکید داشت و عاقبت نیز حرف خود را به کرسی نشاند. با این حال در گیر و دار مشکلات مربوط به تولید «مرد تاریکی»، خود فرانسیس نیز که از مدت‌ها قبل، دوستی نزدیکی با ریمی داشت، بر سر اختلاف سلیقه با وی به مشکل خورد. البته با تمام فراز و نشیب‌های به وجود آمده، مک‌دورمند و جوئل کوئن، رابطه‌ی نزدیک خود را با سم ریمی، تا به امروز نیز حفظ کرده‌اند.

Frances McDormand

فرانسیس در سال ۱۹۹۳ در کنار انبوهی از بازیگران مطرح سینما همچون جک لمون، اندی مک‌داول، جنیفر جیسون لی، تیم رابینز، جولیان مور و رابرت داونی جونیور در فیلم کارگردان یاغی آمریکایی، رابرت آلتمن با نام راه‌های میان‌بر (Short Cuts) به ایفای نقش پرداخت که این اثر در کنار تصاحب شیر طلایی ونیز، جایزه‌ی بهترین گروه بازیگری این جشنواره و همچنین جایزه‌ی گلدن گلوب را در همین زمینه از آن خود کرد. آلتمن در «راه‌های میان‌بر» با پیوند دادن مجموعه داستان‌های کوتاه ریموند کارور به یکدیگر، به خلق داستانی یکپارچه پرداخته که طی آن، زندگی گروهی از انسان‌ها را به صورت موازی در شهر لس آنجلس روایت می‌کند که طی اتفاقاتی، سرنوشت آنها به هم گره می‌خورد.

فرانسیس پس از حضور در نقش‌های مکمل آثاری نظیر ستاره تنها (Lone Star) و ترس کهن (Primal Fear) در کمدی سیاه فارگو (Fargo) به کارگردانی برادران کوئن، در نقش یک پلیس حامله‌ی ساده دل اما بسیار باهوش به نام مارج گاندرسون ظاهر می‌شود که درصدد حل معمای مجموعه‌ای از قتل‌ها است. «فارگو» در سال ۱۹۹۶ علاوه بر دریافت جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن، نامزد دریافت ۷ جایزه اسکار از جمله جایزه بهترین فیلم شد و در این میان، مک‌دورمند نیز جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را از آن خود کرد. او برای ایفای نقش مارج علاوه بر تغییر لهجه‌ی خود، مدتی کنار یک افسر پلیس حامله‌ی اهل سنت پل مینه سوتا به کار مشغول شد. منتقدان «فارگو» را به دلیل ایده‌ی جنایی اوریجینال خود و همچنین نشان دادن نتایج فاجعه‌ بار طمع ورزیدن انسان‌ها ستودند و همچنین از نقش آفرینی فرانسیس نیز به عنوان یکی از بهترین بازی‌های سال نام بردند. او در شرایطی اسکار بهترین بازیگر زن نقش اصلی را تصاحب کرد که در یک سوم ابتدایی فیلم حضور نداشت.

Frances McDormand

تقریبا مشهور (Almost Famous) به نویسندگی و کارگردانی کامرون کرو، داستان پسر نوجوانی علاقه‌مند به موسقی است که در دهه هفتاد میلادی، علیرغم مخالفت‌های مادرش از طرف مجله‌ی رولینگ استون ماموریت می‌یابد تا درباره گروه راک لدزپلین مقاله‌ای تهیه کند. «تقریبا مشهور» به نوعی اتوبیوگرافی خود کرو به حساب می‌آمد که در نوجوانی از همین طریق به عرصه‌ی نویسندگی وارد شد و در این میان، مک دورمند نیز نقش مادر سخت گیر و از خود راضی وی را ایفا کرد. نقشی که برای فرانسیس، نامزدی اسکار در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به ارمغان آورد. او یک سال بعد در فیلم مردی که آنجا نبود (The Man Who Wasn’t There) به کارگردانی برادران کوئن، نقش حسابداری بی‌تفاوت و معتاد به الکل را ایفا کرد. فیلمی سیاه و سفید با تصاویری استرلیزه شده که یک بار دیگر کوئن‌ها را در جشنواره‌ی کن سربلند کرد.

Frances McDormand

فیلم سرزمین شمالی (North Country) به کارگردانی نیک کارو، داستان زن جوانی به نام جوسی آیمز با بازی شارلیز ترون را روایت می‌کند که پس از مرگ همسرش، به همراه دو فرزند خود به زادگاهش در شمال مینه‌ سوتا بازگشته و در محیط مردانه‌ی یک معدن، مشغول به کار می‌شود. شخصیت جوزی آیمز در واقع از شخصیت لوئیز جانسون الهام گرفته شده که به مدت ۱۳ سال در معدن کار کرده و در این مدت، اذیت و آزار بسیاری را از طرف مردان تحمل کرد تا اینکه در نهایت این ماجرا را به دادگاه کشاند. مک‌دورمند در این فیلم نقش گلوری داج، دوست نزدیک جوسی و یکی از کارگران معدن را ایفا کرد که شخصیت وی نیز از فردی حقیقی به نام پاتریشیا شانون کوزماچ الهام گرفته شده است. «سرزمین شمالی» در کنار جلب نظر مثبت منتقدان، ترون و مک‌دورمند را نامزد تعداد زیادی از جوایز سینمایی از جمله اسکار و گلدن گلوب کرد. راجر ایبرت، منتقد سرشناس سینما از «سرزمین شمالی» به عنوان اثری نام می‌برد که شما را حسابی تکان خواهد دهد چرا که پیش از این، چنین داستان‌هایی را بارها شنیده‌اید ولی هیچگاه این ماجرا در چنین حدی داراماتیزه شده و با چنین وضوحی، در برابرتان مجسم نشده است. او در تحسین بازی مک‌دورمند نیز می‌گوید که هیچکس بازی زیبای وی را در فیلم فارگو فراموش نکرده که داستان آن فیلم نیز در مینه سوتا رخ می‌داد. نقش فرانسیس در «سرزمین شمالی» متفاوت و البته غم انگیزتر از نقشش در «فارگو» است اما همچنان همان شهامت و همان حس قدرتمند را می‌توان در درون این بازیگر مشاهده کرد.

Frances McDormand

فرانسیس در همکاری مجدد با کوئن‌ها در کمدی سیاه پس از خواندن بسوزان (Burn After Reading) نقش رئیس یک باشگاه بدنسازی را ایفا می‌کند که به صورت اتفاقی، درگیر مسائل پیچیده‌ی جاسوسی می‌شود. او پس از همکاری با پائولو سورنتینو، کارگردان صاحب نام ایتالیایی در فیلم این‌جا باید همان‌جا باشد (This Must Be a Place)، در فیلم تبدیل‌شوندگان: نیمه تاریک ماه (Transformers: Dark of a Moon) نقش شارلوت میرینگ، رئیس اطلاعات ملی ایالت متحده را ایفا کرد. او در ادامه، در بازگشت مجدد خود به صحنه‌ی تئاتر، در نمایش مردم خوب (Good People) اثر دیوید لیندسی-آبیر، در نقش مادری مجرد به نام مارجی والش ظاهر شده که به همراه دختر معلول خود در جنوب شهر بوستون زندگی سختی را سپری می‌کند. نقشی که جایزه تونی در بخش بهترین بازیگر زن را برای مک‌دورمند به ارمغان آورد. «مردم خوب» از هشتم فوریه  تا بیست و نهم می ۲۰۱۱ در برادوی به روی صحنه رفت. فرانسیس در انیمیشن ماداگاسکار ۳: تحت تعقیب در اروپا (۳: Europe’s Most Wanted) با صداپیشگی به جای شخصیت کاپیتان شانتل دیبوا به اجرای آهنگ ماندگار نه، افسوس هیچ‌چیز را نمی‌خورم (Non, je ne regrette rien) از ادیت پیاف پرداخت. او در همان سال در فیلم سرزمین موعود (Promised Land) به کارگردانی گاس ون سنت حضور پیدا کرد.

مک‌دورمند که سال‌ها قبل حقوق مجموعه‌ی داستانی آلیو کیتریج (Olive Kitteridge) نوشته‌ی الیزبت استرات را به دست آورده بود، در ادامه تصمیم گرفت که با همکاری شبکه‌ی HBO، این داستان برنده‌ی جایزه پولیتزر را به یک مینی سریال تبدیل کرده و خودش نیز در نقش اصلی آن ظاهر شود. او همچنین پس از مذاکره با لیسا چولودنکو، کارگردان صاحب نام آمریکایی، وی را برای هدایت تمام قسمت‌های مجموعه انتخاب کرد. فرانسیس در «آلیو کیتریج» نقش یک معلم ریاضی بازنشسته را ایفا کرده که در کنار همسر داروخانه دارش در شهر کوچک کرازبی در ایالت مین زندگی می‌کند. زنی پیچیده، کله شق و سرشار از واقع گرایی که به شرکت در فعالیت‌های داوطلبانه عادت دارد. فرانسیس به واسطه‌ی بازی در «آلیو کیتریج»، ضمن نامزدی در جوایز گلدن گلوب، جایزه امی در بخش بهترین بازیگر زن مینی سریال را از آن خود کرد و بدین ترتیب، به یازدهمین بازیگر زن تاریخ بدل شد که هر سه جایزه‌ی اسکار، امی و تونی را به عنوان معتبرترین جوایز آمریکایی در زمینه‌های سینما، تلویزیون و تئاتر به دست آورده است.

Frances McDormand

مک‌دورمند پس از حضور در فیلم درود بر سزار (Hail, Caesar!) به کارگردانی برادران کوئن، در فیلم سه بیلبورد خارج از ایبینگ، میزوری (Three Billboards Outside Ebbing, Missouri) به کارگردانی مارتین مک‌دونا نقش زنی به نام میلدرد هیلز را ایفا کرد که چند ماه پس از قتل فجیع دخترش، از جستجوهای پلیس برای پیدا کردن قاتل وی ناامید شده و تصمیم می‌گیرد تا با نصب سه بیلبورد بزرگ و نوشتن جملاتی خاص روی آنها، نظر پلیس و مردم را دوباره به این واقعه جلب کند. مک‌دونا در هنگام نوشتن فیلمنامه «سه بیلبورد خارج از ایبینگ، میزوری» تنها مک‌دورمند را برای ایفای نقش میلدرد در ذهنش داشت. فرانسیس در ابتدا به دلیل اینکه احساس می‌کرد برای بازی در این نقش زیاد از حد پیر است از قبول پیشنهاد مک‌دونا امتنا کرد ولی در ادامه جوئل کوئن پس از بحث و جدل‌های فراوان وی را متقاعد کرد که کار را بپذیرد. در نهایت مک‌دورمند به واسطه‌ی نقش آفرینی بی‌نقص خود برنده جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر زن شد و با تصاحب جایزه بهترین بازیگر زن انجمن بازیگران سینما، به نخستین بازیگر سینما بدل شد که دو جایزه را در این بخش از آن خود کرده است. او پس از دریافت اسکار خود، یکی از بهترین نطق‌های مراسم را با محوریت تبعیض‌های نژادی و جنسیتی در هالیوود ایراد کرد. جالب اینجا است که مجسمه‌ی اسکار وی در ضیافت شام پس از مراسم توسط شخصی به نام تری بریانت ربوده شد. البته پلیس پس از مدتی موفق به دستگیری بریانت شد و مک‌دورمند نیز خواهان آزادی وی شد.

Frances McDormand

فرانسیس در سال ۱۹۸۴ با جوئل کوئن ازدواج کرده که پیوندشان تا به امروز نیز پا برجا مانده است. فرانسیس و جوئل در سال ۱۹۹۵، پسری پاراگوئه‌ای به نام پدرو را به فرزندی گرفتند. آنها در نیویورک زندگی می‌کنند و گاها نیز به منطقه‌ی بولیناس در کالیفرنیا می‌روند. پدرو بر خلاف پدر و مادرش تصمیم گرفته تا به جای هنر، راه ورزش را در پیش گیرد و هم اکنون یک مربی خصوصی و ماساژور است.

Frances McDormand

فعالیت‌های هنری فرانسیس مک‌دورمند:

سمتزمینهکارگرداننامسالبازیگرتئاتر-

Twelfth Night

۱۹۸۲بازیگرتئاتر

Painting Churches

۱۹۸۳بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

Blood Simple

۱۹۸۴بازیگرتئاتر-

Awake and Sing

۱۹۸۴بازیگرسریال تلویزیونیبروس کسلر

Hunter

۱۹۸۵بازیگرفیلم سینماییسم ریمی

Crimewave

۱۹۸۵بازیگرفیلم تلویزیونیدیوید لاول ریچ

Scandal Sheet

۱۹۸۵بازیگرتئاتر-

Three Sisters

۱۹۸۵بازیگرسریال تلویزیونی-

Hill Street Blues

۱۹۸۵بازیگرفیلم سینماییریچارد ای کولا

Spenser: For Hire

۱۹۸۶بازیگرتئاتر-

All My Sons

۱۹۸۶بازیگرسریال تلویزیونیپل لینچ

The Twilight Zone

۱۹۸۶بازیگرفیلم تلویزیونیمارک دنیلز

Vengeance: The Story of Tony Cimo

۱۹۸۷بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

Raising Arizona

۱۹۸۷بازیگرسریال تلویزیونیجان نیکوللا

Leg Work

۱۹۸۷بازیگرفیلم سینماییآلن پارکر

Mississippi Burning

۱۹۸۸بازیگرتئاتر-

A Streetcar Named Desire

۱۹۸۸بازیگرفیلم سینماییمائه فولی

Chattahoochee

۱۹۸۹بازیگرفیلم سینماییکن لوچ

Hidden Agenda

۱۹۹۰بازیگرفیلم سینماییسم ریمی

Darkman

۱۹۹۰بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

Miller’s Crossing

۱۹۹۰بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

Barton Fink

۱۹۹۱بازیگرفیلم سینماییتری هیوز

The Butcher’s Wife

۱۹۹۱بازیگرفیلم سینماییچارلی پیترز

Passed Away

۱۹۹۲بازیگرتئاتر-

The Sisters Rosensweig

۱۹۹۲بازیگرفیلم تلویزیونیمارتا کالیج

Crazy in Love

۱۹۹۲صداپیشهانیمیشن سریالی-

Sosei kishi Gaiasu

۱۹۹۳بازیگرفیلم سینماییرابرت آلتمن

Short Cuts

۱۹۹۳بازیگرتئاتر-

The Swan

۱۹۹۳بازیگرفیلم سینماییگئورگی هاینز

Bleeding Hearts

۱۹۹۴بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

The Hudsucker Proxy

۱۹۹۴بازیگرفیلم تلویزیونیتامی لی جونز

The Good Old Boys

۱۹۹۵بازیگرفیلم سینماییکیتی بیتس

Great Performances

۱۹۹۵بازیگرفیلم سینماییجان بورمن

Beyond Rangoon

۱۹۹۵بازیگرفیلم سینماییآلن تیلور

Palookaville

۱۹۹۵بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

Fargo

۱۹۹۶بازیگرفیلم سینماییگئورگی هابلیت

Primal Fear

۱۹۹۶بازیگرفیلم سینماییجان سیلس

Lone Star

۱۹۹۶بازیگرفیلم سینماییمارتین بل

Hidden in America

۱۹۹۶بازیگرفیلم سینماییتام کالین

Plain Pleasures

۱۹۹۶بازیگرفیلم سینماییبروس برسفورد

Paradise Road

۱۹۹۷بازیگرفیلم سینماییجان رافو

Johnny Skidmarks

۱۹۹۸بازیگرویدئوی کوتاهامیلی اسکوایرز

Big Bird Gets Lost

۱۹۹۸بازیگرتئاتر-

A Streetcar Names Desire

۱۹۹۸بازیگرفیلم سینماییدیزی ون شرلر مایر

Madeline

۱۹۹۸بازیگرفیلم سینمایینیک هام

Talk of Angels

۱۹۹۸بازیگرتئاتر-

Oediopus

۱۹۹۸بازیگرفیلم سینماییکرتیس هانسن

Wonder Boys

۲۰۰۰بازیگرفیلم سینماییکامرون کرو

Almost Famous

۲۰۰۰صداپیشهانیمیشن کوتاهبرکلی بریتد

Edwurd Fudwupper Fibbed Big

۲۰۰۰بازیگرسریال تلویزیونیباراک گودمن و دنیل انکر

American Experience

۲۰۰۱بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

The Man Who Wasn’t There

۲۰۰۱بازیگرفیلم کوتاهایتامار کوبووی

Upheaval

۲۰۰۱بازیگرسریال تلویزیونی-

State of Grace

۲۰۰۲بازیگرفیلم سینماییلیسا چولودنکو

Laurel Canyon

۲۰۰۲بازیگرتئاتر-

Far Away

۲۰۰۲بازیگرفیلم سینماییمایکل کیتون جونز

City by a Sea

۲۰۰۲بازیگرتئاتر-

To You, a Birdie

۲۰۰۲بازیگرفیلم سینمایینانسی میرز

Something’s Gotta Give

۲۰۰۳بازیگرفیلم کوتاهشان میوشا

Last Night

۲۰۰۴بازیگرفیلم سینمایینیکی کارو

North Country

۲۰۰۵بازیگرفیلم سینماییکارین کوساما

Æon Flux

۲۰۰۵بازیگرفیلم سینمایینيكول هولوفسنر

Friends with Money

۲۰۰۶بازیگرتئاتر-

an ash tree

۲۰۰۶صداپیشهانیمیشن سریالینانسی کراوس

The Simpsons

۲۰۰۶بازیگرفیلم سینماییبهارات نالوری

Miss Pettigrew Lives for a Day

۲۰۰۸بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

Burn After Reading

۲۰۰۸بازیگرتئاتر-

The Country Girl

۲۰۰۸بازیگرفیلم سینماییپائولو سورنتینو

This Must Be a Place

۲۰۱۱بازیگرفیلم سینماییمایکل بی

Transformers: Dark of a Moon

۲۰۱۱بازیگرتئاتر-

Good People

۲۰۱۱بازیگرفیلم سینماییوس اندرسون

Moonrise Kingdom

۲۰۱۲بازیگرفیلم سینماییاریک دارنل

Madagascar 3: Europe’s Most Wanted

۲۰۱۲بازیگرفیلم سینماییگاس ون سنت

Promised Land

۲۰۱۲بازیگر و تهیه کنندهمینی سریاللیسا چولودنکو

Olive Kitteridge

۲۰۱۴صداپیشهانیمیشن سینماییپیتر سان

The Good Dinosaur

۲۰۱۵بازیگرفیلم سینماییبرادران کوئن

Hail, Caesar!

۲۰۱۶بازیگرفیلم سینماییمارتین مک‌دونا

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri

۲۰۱۷بازیگرفیلم سینماییوس اندرسون

Isle of Dogs

۲۰۱۸